ŚMIGŁOWCOWE MISTRZOSTWA ŚWIATA

BÜCKEBURG ACHUM, RFN, 16 - 19.09.1971 r.

W mistrzostwach wystartowały 32 załogi z 11 państw w tym 6 załóg mieszanych, międzynarodowych. Zgodnie z regulaminem załogi powinny być dwuosobowe, jedynie na śmiglowcach Bell UH 1 i S-58 na pokładzie znajdował się trzeci członewk załogi; mechanik pokładowy. Wśród pilotów rywalizowało pięć kobiet

Rozegrane konkurencje

1) zlot na punktualność
2) akcja ratownicza
3) slalom
4) próba stylu
5) przelot nawigacyjny

Kilka ciekawostek;

W 1959 roku Związek Radziecki zorganizował krajowe mistrzostwa śmigłowców, w tym samy roku wystąpił do FAI z ofertą zorganizowania Śmigłowcowych Mistrzostw Świata. By impreza miała szansę na powodzenie FAI oczekiwała na rozwój sportu śmigłowcowego w innych państwach. W 1963 roku zorganizowano pierwsze mistrzostwa RFN (Republika Federalna Niemiec) w lipcu 1971 roku zorganizowano pierwszy mistrzostwa Wielkiej Brytanii. Polska nie pozostawała w tym względzie w tyle, w latach 1967 i 1969 zorganizowano pierwsze i drugie krajowe zawody śmigłowców by trzecia impreza w 1971 roku otrzymała rangę 1 Śmigłowcowych Mistrzostw Polski

Ożywienie w tej dziedzinie zaowocowało i FAI na 1971 roku wyznacza zorganizowanie pierwszych mistrzostw świata. Po głosowaniu na organizatora wybrano Aeroklub RFN a ten wyznaczył termin pierwszych mistrzostw na 16-19 września 1971 roku w Bückeburgu a właściwie na lotnisku Achum. Do współpracy zaangażowano działaczy z państw przodujacych w sporcie śmigłowcowym dlatego też wśród ekipy sędziowskiej znaleźli się jurorzy z Polski. Do zawodów stanęły 32 załogi (RFN 13, Wielka Brytania 10, USA 2, Kanada 1 oraz 6 załóg międzynarodowych (zawodnicy z RFN, Wielkiej Brytanii, Danii, Brazylii Kolumbii, Austrii, Belgii, Holandii i Luksemburga. Zawodnicy wystartowali na śmigłowcach dwunastu typów

Brantly B-2B (2 śmigłowce), Hughes 269A (2 śmigłowce), Hughes 300 (12 śmigłowców), Hughes 500 (1 śmigłowiec) Bell 47G (1 śmigłowiec), Sioux AH-1 (2 śmigłowce), Alouette II (2 śmigłowce), Bell 206 (2 śmigłowce), Scout AH-1 (3 śmigłowce), Bristol 171 (1 śmigłowiec), Bell UH-1 (3 śmigłowce), Sikorsky S-58 (2 śmigłowce)

W zawodach startowały załogi dwuosobowe czyli pilot i nawigator, jedynie w śmigłowcach Bell UH-1 i w amerykańskim Sikorsky S-58 latano w załogach trzyosobowych z dodatkowych technikiem pokładowym

Na cztery dni mistrzostw mistrzostw ustalono pięć konkurencji dlatego też w dniu otwarcia po oficjalnych uroczystościach rozegrano pierwszą konkurencję;

- ‘Zlot na punktualność’ konkurencja dość prosta należało odlecieć od lotniska na co najmniej 30 km i następnie w ściśle określonym czasie przylecieć nad metę w linii prostej. Mimo iż większość załóg uzyskała niewielką ilość punktów karnych jedna z załóg brytyjskich za złamanie regulaminu została wykluczona z zawodów.


- konkurencja druga czyli ‘slalom’ wymagała znacznie większej wprawy. Na wyznaczonym prostokącie o wymiarach 50/100 metrów wyznaczono trasę slalomu ustawiając 10 bramek a wymiarach 1/1 metr to znaczy szerokość 1 metra i słupki wysokie na 1 metr. Pod śmigłowcem jeden z członków załogi trzymał linę z pomarańczowym odbijaczem jachtowym. Trasę slalomu należało przelecieć dwukrotnie tak by odbijacz nie dotykał ziemi i nie podnosił się wyżej niż jeden metr (czyli nie przelatywał nad bramkami) Bramki ustawiono w każdym z kierunków, czyli bramki z wiatrem i pod wiatr oraz z wiatrem bocznym z lewej i z prawej. W tej konkurencji punktowano łączny czas przelotu oraz dokładano punkty karne za wszelkie uchybienia.

- Trzecia konkurencja rozegrana 17 września po południu to pozorowana akcja ratownicza. Na środku kwadratu o bokach 50 /50 metrów ustawiono pozorowany dach czyli dwie płyty oparte o siebie pod pewnym kątem w jednej z płyt umieszczono otwór o wymiarach 40/40 cm pozorując okienko dachowe. Konkurencja miała być pozorowaniem zaopatrzenia powodzian. Śmigłowiec po starcie powinien wznieśc się opuścić ciężarek na 8 metrowe linie wlecieć nad teren działań opuścić ciężarek w wyznaczony otwór nie dotykając ani dachu ani lotniska a nastepnie odlecieć przez wyznaczoną linię mety odległą o 250 metrów od miejsca zrzutu. W tej konkurencji po raz kolejny punktowano i czas misji oraz doliczano punkty karne za wszystkie uchybienia.

- na 18 września rano wyznaczono konkurent nawigacyjną lecz pogoda nie dała szansy, niski pułap chmur i przelotne opady deszczu mogły zniekształcić uzyskane wyniki w związku z czym konkurencja nie została rozegrana

- po południu 18 września czwarta konkurencja czyli próby techniczne nad kwadratem 50/50 metrów. Tym razem śmigłowiec powinien wykonać określone figury nad kwadratem czyli lot przodem, lot tyłem i bokiem, lądowanie i podniesienie przelot po kole itp. Określono iż wszystkie próby należało wykonać w ciagu 5 minut, przekroczenie czasu to punkty karne. Cały lot punktowany był przez ośmiu sędziów każdy z nich przydzielał za każdy manewr punkty od zera do dziesięciu. (idealny lot to zero puktów karnych)

- w dniu zamknięcia mistrzostw postanowiono wykorzystać lekką poprawę pogody i zorganizowano konkurencje nawigacyjną, w skład której wchodziło między innymi lądowanie w terenie na leśnej polanie. Ponieważ większość pilotów obytych z przelotami nawigacyjnymi, konkurencja była raczej łatwa.

Niedługo po konkurencji ogłoszono oficjalne wyniki mistrzostw świata

Pierwszy zawodnik w klasyfikacji końcowej nie niemiecki to Brytyjczyk M Smith z nawigatorem Ch Daniel plasuję się na piątym miejscu, na szóstej pozycji zakończyła zawody załoga największego śmigłowca mistrzostw S-58 zbierając sporo braw od uczestników. Czternasta pozycja to znana niemiecka pilotka Hanna Reitsch latająca z nawigatorem z Kolumbii (D. Schrimpff)


Był to niezły początek dla najważniejszych imprez śmigłowcowych. Ryszard Witkowski biorący udział w mistrzostwach jako działacz złożył podczas imprezy wniosek by w kolejnych mistrzostwach śmigłowce wojskowe startujące w zawodach otrzymały malowanie cywilne a piloci wojskowi latali po cywilnemu bez mundurów, stopni i odznaczeń

Wyniki indywidualne - 32 załogi

miejscezawodnikzawodnikkrajmaszynawynik
1Otto BRAUERHans KOEPKERFNAlouette II964.0000
2Wolf Dieter SIEFERTPeter STURZRFNBell 47959.0000
3Willy SCHLAUSSWolf Jorg LEHMANRFNHughes 500903.0000
4PREISSHASEBRINKRFNBell UH 1896.0000
5HARTWIGSENBUSENIUSRFNSikorsky H 34877.0000
5M. SMITHCh.DANIELWielka BrytaniaHughes 300877.0000
8Hanna REITSCHDorothe SCHRIMPFFRFN/Kolumbiab. d.b.d

Klasyfikacja Kobiet - Nieoficjalna

miejscezawodnikzawodnikkrajmaszynawynik
1Hanna REITSCHDorothe SCHRIMPFFRFNHughes 500b.d